Meltdown (wybuch sensoryczny) to niekontrolowana reakcja układu nerwowego na przeciążenie sensoryczne, emocjonalne lub poznawcze. Dziecko lub dorosły w spektrum nie robi tego celowo, nie manipuluje otoczeniem - traci kontrolę z powodu bólu neurologicznego wywołanego bodźcami.
Przejdź przez 7 prostych kroków. W sytuacji kryzysowej najważniejsze są: mniej bodźców, bezpieczeństwo, spokojna komunikacja i brak presji.
Faza 1 z 7: Narastanie napięcia. Zwróć uwagę na pierwsze sygnały przeciążenia: niepokój, pobudzenie, wycofanie, unikanie kontaktu, płaczliwość, większą potrzebę ruchu albo ciszy. Zareaguj spokojnie wcześniej — zanim napięcie narasta.
Krzyczenie: 'przestań histeryzować', 'wszyscy się patrzą' drastycznie zwiększa poziom lęku i wydłuża czas trwania kryzysu.
Mózg w trybie walki-lub-ucieczki nie przetwarza logicznych argumentów. Rozmowy o konsekwencjach przełóż na czas, gdy dziecko będzie w pełni wypoczęte.
W czasie meltdownu dotyk, przytulanie, trzymanie za ręce lub blokowanie ciała mogą nasilić przeciążenie i lęk. Zadbaj o bezpieczeństwo w najłagodniejszy możliwy sposób: odsuń niebezpieczne przedmioty, zabezpiecz głowę przed urazem i daj przestrzeń. Interweniuj fizycznie tylko wtedy, gdy istnieje bezpośrednie ryzyko poważnego urazu dziecka lub innych osób — możliwie najkrócej, spokojnie i bez używania siły większej niż konieczna.
